Het laatste woord is aan Relinde Baeten

Relinde Baeten is bestuurder van en communicatieverantwoordelijke bij Ecopower cvba.
Ze woont in een woongemeenschap in Rotselaar.

Verlaat de competitie zonder te betalen

Gezelschapsspelletjes, wie heeft ze niet gespeeld … Zelf groeide ik op in een gezin zonder televisie. Er werd dus veel gelezen. En gespeeld.
Maar wat vond ik het vreselijk als het – in plaats van scrabble of gele dwerg – monopoly werd. Al komen daar dobbelstenen aan te pas, mij maak je niet wijs dat dát een geluksspelletje is. Het was immers altijd mijn vader die won. Door lepe, soms meedogenloze beslissingen in het begin, door goed overwogen investeringen. Hij had de meeste huizen, de meeste hotels, werd onherroepelijk rijker en rijker. Het mattheuseffect? Ik leerde het spelenderwijs kennen, al wist ik toen nog niet dat het zo heette.

Toen we onlangs hoorden van een nieuw spel – coopoly – hebben we het gauw besteld. Je speelt het met drie tot zeven mensen, met één pion. Samen run je een coöperatie. Winnen of verliezen doe je samen: als een van de vennoten onderuit gaat, is iedereen verloren. Als je bedrijf onderuitgaat, evengoed. En winnen doe je als je samen met succes een nieuwe coöperatie lanceert. Het doel is om onafhankelijk van de bank te worden door je eigen dynamiek. Je neemt in overleg beslissingen. Ontevreden klanten vergoeden of verdergaan met een slechte reputatie? Een accountant aantrekken of niet? De lonen optrekken, zodat ook je collega’s met hoge ziektekosten meekunnen? Soms kosten die geld aan de coöperatie, soms leveren ze nieuwe kansen op die je telkens weer moet verzilveren door samen allerlei opdrachten uit te voeren (op dat niveau lijkt het spel erg op pakweg pictionary).

We hebben het gespeeld, aan de keukentafel. Onder enig hoongelach van de dochters. Als één iemand failliet gaat, wordt iedereen dan niet boos? En allemaal samen? Kan dat überhaupt plezant zijn?

En daar hebben wij dan weer eens mee gelachen. Want hoewel ze ervan genieten om ‘de jongens’ af te drogen bij ‘kleurenwies’, zijn ze vergeten dat ‘de boomgaard’ in hun kleutertijd hun populairste spelletje was? Waar je, inderdaad, met vier spelers moet samenwerken om de raaf te slim af te zijn.

Zo zie je maar. Misschien is het niet de competitie die in onze genen zit. Misschien is het wel de drang tot samenwerken. Een aanleg die we nog verder kunnen ontwikkelen. Dat lijkt me in elk geval een prettiger vooruitzicht dan een wereld waar de monopolylogica de overhand dreigt te halen.

www.coopolygame.com 

Wat speel jij het liefste? Monopoly of Coopoly?

Laat het ons weten en laat hieronder een reactie op de column achter. 

Geef je mening

Overzicht reacties

Vorige columns

Columns 2010

Columns 2011