Samen investeren in welvaart en welzijn

Uitnodiging - Toonmoment Instelling? Positief!

Woensdag 21 maart 2018 is het zover en stellen wij ons boek: Instelling? Positief! voor.

In dit boek kom je te weten hoe ons leven loopt nadat we de deur van de voorziening achter ons gesloten hebben, wat we zelf van de begeleiding vinden en welk verhaal we willen delen.

Het toonmoment wordt een feest en feesten doen we niet alleen! Wees daarom allen welkom in het Muntpunt in Brussel.

Programma 

  • 15 uur – Wandeling door Brusselse straten
    Jongeren nemen ons mee op pad door Brussel en vertellen welke verhalen er voor hen achter de gevels, pleintjes en straatstenen schuilt.
  • 17 uur – Welkomstwoordje met hapje en drankje
  • 17.15 uur - Boekvoorstelling
    Waarom dit boek zo bijzonder is.
  • 17.30 uur – Jongeren nemen het woord
    Onder begeleiding van Phara De Aguirre
  • 18.30 uur – Feestelijke onthulling boek
  • 18.45 uur – Receptie met live-optreden van de Troubadours
    Dit boek is een project van Cachet vzw en werd mee mogelijk gemaakt door de Vlaamse Gemeenschapscommissie (VGC), Cera en het Muntpunt

Inschrijven

Voor een hapje en een drankje, schrijf je in voor 16 maart!

Preview

“In de instelling heb ik gebeden: Laat er alstublieft mensen in mijn omgeving komen die er niet voor betaald worden. Mensen die me graag zien om wie ik ben. Ik heb geluk gehad want die zijn er gekomen.” Shana 24 jaar

“Ik zie mezelf nog zitten in de instelling, in de gang sigaretjes rokend. De toekomst leek me één groot zwart gat. Ik kende alleen de verhalen van jongeren die op straat belandden en had een duivelse schrik voor wat er na de voorziening ging komen. Wat had het mooi en hoopvol geweest als ik toen andere voorbeelden had gehad. Daarom vertel ik nu mijn verhaal. Ik ben 36 ondertussen, ik heb een man en een zoon en ik doe mijn job al veertien jaar met veel plezier. Neen, het is niet altijd simpel geweest maar ja het is mogelijk.” Najila 36 jaar

“In de instelling woon je samen met veel andere meisjes. Na een tijd waren ze als zussen voor me. Dan opeens ben je helemaal alleen. Dikwijls voelde ik me niet klaar voor meer zelfstandigheid of voor de volgende stap. Maar er zijn andere meisjes die wachten op begeleiding en plaats nodig hebben. Je moet wel op eigen benen staan. Ik was enerzijds triest dat ik zo vroeg zelfstandig moest zijn maar anderzijds ook trots.” Anne-Sophie 24 jaar

“Ik heb er wel aan gedacht de begeleiding volledig te stoppen. Het blijft toch een vorm van controle die je liever niet hebt. Maar ik dacht: uiteindelijk ben ik toch een ‘bleuke’ in heel deze situatie en ze helpen je als er problemen zijn. Nu vul ik eerst zelf al mijn papieren in en laat ze dan nakijken door mijn begeleidster. Huurwaarborg, familiale verzekering, contacten met de huisbaas, ik probeer het allemaal zelf te regelen. Ik besef dat er een moment komt dat ik er alleen voor sta.” Louis 18 jaar

Meer info

Uitnodiging ( - 1,85 MB)